ἀπορέω, -ῶ
(< ἄπορος, ἀ- neg., πόρος, a way, resource), [in LXX for צרר, מוּךְ, etc.;]
to be at a loss, be perplexed: absol., Mk 6:20 (ἐποίει, R, mg.); mid., be in doubt: absol., II Co 4:8; c. acc., Ac 25:20; seq. περί, Lk 24:4; ἐν, Ga 4:20; περὶ τίνος λέγει, Jo 13:22.†
SYN.: διαπορέω, διακρίνομαι, διστάζω, μετεωρίζομαι (v. DCG, i, 491).