ἀπο-στολή, -ῆς, ἡ
(< ἀποστέλλω), [in LXX: De 22:7, III Ki 4:349:16, Ps 77 (78):49, Ec 8:8, Ca 4:13 (for שׁלח and its cognates), I Es 9:51, 54, Je 39 (32):36, Ba 2:25, I Mac 2:18, II Mac 3:2*.]
1. In cl., a sending away (MM, s.v.), as, an expedition (Hdt.).
2. In LXX
(a) discharge, dismissal (Ec 8:8);
(b) a gift (III Ki 9:16, I Mac 2:13).
3. In NT, the office of an Apostle of Christ, apostleship: Ac 1:25, Ro 1:5, I Co 9:2, Ga 2:8 (Cremer, 530).†