χήρα, -ας, ἡ
[in LXX chiefly for אַלְמָנָה;]
a widow: Mt 23:13 (Rec., R, mg.), Mk 12:40-43, Lk 2:374:257:1218:3, 520:4721:2, 3, Ac 6:19:39, 41, I Co 7:8, I Ti 5:3-5, 11, 16, Ja 1:27; γυνὴ χ., Lk 4:26; of one of an ordo viduarum (v. CGT, in l.), I Ti 5:9; metaph., of a city forsaken, Re 18:7.†