δέχομαι, depon. mid.,
[in LXX chiefly for לקח;]
to receive, accept;
1. c. acc rei, of taking or accepting what is offered: γράμματα, Lk 16:6, 7; id. in different sense, Ac 28:21; ποτήριον, Lk 22:17; παιδίον (εἰς τ. ἀγκάλας), Lk 2:28; περικεφαλαίαν, μάχαιραν, Eph 6:17; ἐπιστολάς, Ac 22:5; τ. βασιλείαν τ. Θεοῦ, Mk 10:15, Lk 18:17; λογία ζῶντα, Ac 7:38; εὐαγγέλιον, II Co 11:4; τ. χάριν τ. Θεοῦ, II Co 6:1; metaph., of mental acceptance, Mt 11:14; τ. λόγον, Lk 8:13, Ac 8:1411:117:11, I Th 1:62:13, Ja 1:21; τὰ τ. πνεύματος, I Co 2:14; τ. παράκλησιν, II Co 8:17; τ. ἀγάπην τ. ἀληθείας, II Th 2:10.
2. C. acc pers., of receiving kindly or hospitably, Mt 10:14, 40, 41, Mk 6:11, Lk 9:5, 5310:8, 10, Jo 4:45, II Co 7:1511:16, Ga 4:14, Col 4:10, He 11:31; παιδίον, Mt 18:5, Mk 9:37, Lk 9:48; εἰς οἴκους, σκηνάς, Lk 16:4, 9; δέξαι τ. πνεῦμά μου, Ac 7:59; ὃν δεῖ οὐρανὸν δέασθαι, Ac 3:21 (cf. ἀνα-, ἀπο, δια-, εἰσ-, ἐκ-, ἀπ-εκ-, ἐν-, ἐπι-, παρα-, προσ-, ὑπο-δέχομαι; Cremer, 174).†