ἐλαία
(Attic, ἐλάα), -ας, ἡ [in LXX for זַיִת;]
1. an olive tree: Ro 11:17, 24, Re 11:4; τ. ὄρος τῶν ἐ. (הַר הַוֵּתִים, Za 14:4), the Mount of Olives: Mt 21:124:326:30, Mk 11:113:314:26, Lk 19:3722:39; τὸ καλούμενον ἐ. (T, ἐλαιών, q.v.), Lk 19:2921:37.
2. an olive (Aristoph.): Ja 3:12.†