Dictionary entry

ἐπιθυμία

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

ἐπιθυμία, -ας, ἡ

(< έπιθυμέω), [in LXX chiefly for תַּאֲוָה, אָוָה; also for חָמוּד, etc.;]

desire, longing: Lk 22:15 (v.s. ἐπιθυμέω), Phl 1:23, I Th 2:17, Re 18:14; p1., Mk 4:19; esp. with ref. to forbidden things, desire, lust (Vg., concupiscentia): Ro 7:7, 8, Ja 1:14, 15, II Pe 1:4; pl., Ga 5:24, I Ti 6:9, II Ti 2:224:3, I Pe 1:144:2; πάθος ἐπιθυμίας, I Th 4:5; ἐ. κακή, Col 3:5; c. gen., μιασμοῦ, II Pe 2:10 (v. Mayor, in l.); τ. καρδιῶν, Ro 1:24; τ. κόσμου (aroused by the world), I Jo 2:17; τ. σώματος, Ro 6:12; τ. ἀπάτης, Eph 4:22 (v. ICC, in l.); τ. σαρκός, I Jo 2:16, II Pe 2:18 (without art.), Ga 5:16; τ. ὀφθαλμῶν, I Jo 2:16; σαρκικαὶ ἐ., I Pe 2:11 (cf. IV Mac 1:32); κοσμικαί, Tit 2:12; εἰς ἐπιθυμίας, Ro 13:14; ποιεῖν τὰς ἐ., Jo 8:44; ὑπακούειν ταῖς ἐ., Ro 6:12; δουλεύειν, ἄγεσθαι, ἐπιθυμίαις, Tit 3:3, II Ti 3:6; πορεύειθαι ἐν ἐ., I Pe 4:3; κατά, Ju 16, 18, II Pe 3:3; ἀναστρέφεσθαι ἐν ταῖς ἐ., Eph 2:3.†

SYN.: πάθος (q.v.), ὄρεξις