Dictionary entry

γεννητός

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

γεννητός, -ή -όν

(< γεννάω), [in LXX: Jb 11:2, 1214:115:1425:4 (ילד)*;]

begotten, born: pl., γ. γυναικῶν (cf. יְלוּד אִשָּׁה, Jb 14:1), periphrasis for mankind, Mt 11:11, Lk 7:28 (Cremer, 147).