ἱερεύς, -έως, ὁ
(< ἱερός), [in LXX for כָּהֵן;]
a priest: ἱ. τ. Διός, Ac 14:13; of Jewish priests, Mt 8:412:4, 5, Mk 1:442:26, Lk 1:55:14, Jo 1:19, He 8:4, al.; of Christ, He 5:6(LXX)He 10:21; of Christians, Re 1:65:1020:6 (Cremer, 293; on the acc. pl., ἱερεῖς, v. Thack., Gr., 147 f.; Bl., § 8, 2).