ἱκανός, -ή, -όν
(< ἵκω, ἱκάνω, to reach, attain), [in LXX for דַּי, etc.;]
1. of persons, suffcient, competent, fit: c. inf., Mt 3:11, Mk 1:7, Lk 3:16, I Co 15:9, II Co 3:5, II Ti 2:2; seq. πρός, II Co 2:16; seq. ἵνα, Mt 8:8, Lk 7:6.
2. Of things, in number, quantity or size, sufficient, enough, much, many: absol., ἱκανοί, Lk 7:11 (WH, R, omit) 8:32, Ac 12:1214:2119:19, I Co 11:30; ὄχλος ἱ., Mk 10:46, Lk 7:12, Ac 11:24, 2619:26; κλαυθμός, Ac 20:37; ἀργύρια, Mt 28:12; λαμπάδες, Ac 20:8; λόγοι, Lk 23:9; φῶς, Ac 22:6; ἱ, ἐστιν (cf. רַב לָכֶם, LXX ἱκανούσθω, De 3:26), Lk 22:38; τὸ ἱ. ποιεῖν (Lat. satisfacere; cf. Je 31 (48):30), Mk 15:15; τὸ ἱ. λαμβάνειν (Lat. satis accipere; v. M, Pr., 20 f.), Ac 17:9; of time, ἡμέραι ἱ., Ac 9:23, 4318:1827:7; ἱ. χρόνος, Lk 8:27, Ac 8:1114:327:9; pl., Lk 20:9; ἐκ χρόνων ἱ., Lk 23:8; ἀπὸ ἱ. ἐτῶν, Ro 15:23 (WH); ἐφ’ ἱκανόν (cf. II Mac 8:25), Ac 20:11.†