ἵλεως, -ων
(Att. for ἵλαος), [in LXX for חָלִיל, I Ki 14:45, II Ki 20:20, al.; ἵ. εἶναι, סלח, III Ki 8:30 ff., Je 38(31):34, al.;]
propitious, merciful: τ. ἀδικίαις, He 8:12 (Je 38(31):34; cf. III Ki 8:30 ff.); ἵ. σοι (sc. ἔστω ὁ θεός), Mt 16:22 (cf. I Ki 14:45).†