καθαρός, -ά, -όν,
[in LXX chiefly for טָהוֹר;]
pure, clean.
1. Physically: Mt 23:2627:59, Jo 13:10, 11 (fig.), Jo 15:3 (fig., as of a vine cleansed by pruning), He 10:22, Re 15:619:8, 1421:18, 21.
2. Ceremonially: Lk 11:41, Ro 14:20, Tit 1:15.
3. Ethically;
(a) of persons: Jo 13:16, Ac 18:6, Tit 1:15; ὁ κ. τῇ καρδίᾳ (καθαρὸς χειρας, Hdt., i, 35), Mt 5:8; seq. ἀπό (cl. c. gen. simp.; Bl., § 36, 11; Deiss., BS, 196; MM, Exp., xv), Ac 20:26;
(b) of things: καρδία, I Ti 1:5, II Ti 2:22; συνείδησις, I Ti 3:9, II Ti 1:3; θρησκεία, Ja 1:27.†
SYN.: v.s. ἁγνός.