κεραμικός

κεραμικός, -ή, -όν

(< κέραμος), [in LXX: Da LXX 2:41 (פֶּחָר)*;]

1. (cl.) of a potter (e.g. γῆ).

2. In LXX and NT, = cl., κεραμεοῦς (Plut., κεράμειος, Polyb., -μαῖος, etc), earthen: Re 2:27.†