Dictionary entry

κλείω

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

κλείω,

[in LXX chiefly for סגר;]

to shut: θύραν, Mt 6:6; τ. ἄβυσσον, Re 20:3; pass., θύρα, Mt 25:10, Lk 11:7 (pl.), Jo 20:19, 26, Ac 21:30; δεσμωτήριον, Ac 5:23; πυλῶνες, Re 21:25. Metaph., τ. οὐρανόν, Lk 4:25, Ro 11:6; τ. σπλάγχνα, I Jo 3:17; τ. βασιλείαν, Mt 23:14; id. absol., Re 3:7; τ. θύραν, Re 3:8. (Cf. ἀπο-, ἐκ-, κατα-, συν-κλείω.)†