λευκός, ή, -όν,
[in LXX chiefly for לָבָן;]
1. bright, brilliant: of clothing, Mt 17:2, Mk 9:316:5, Lk 9:29, Ac 1:10, Re 3:54:46:117:9, 1319:14 (cf. Ec 9:8); ὡς χιών, Mt 28:3; ἐν λ. (sc. ἱματίοις), Jo 20:12, Re 3:4; θρόνος, Re 20:11.
2. white: Mt 5:36, Re 1:142:174:46:214:1419:11; fig., of garments, Re 3:18; of ripened grain, Jo 4:35.†