μηκέτι
(< μή, ἔτι),
adv.,
no more, no longer: c. 2 aor. subjc., Mk 9:25; οὐ μ., Mt 21:19; c. praes. subjc., Ro 14:13; c. praes. imperat., Lk 8:49, Jo 5:148:[11], Eph 4:28, I Ti 5:23; c. optat., Mk 11:14; ἵνα μ., II Co 5:15, Eph 4:14; c. inf., Mk 1:452:2, Ac 4:1725:24, Ro 6:6, Eph 4:17, I Pe 4:2; c. ptcp., Ac 13:34, Ro 15:23, I Th 3:1, 5.†