Dictionary entry

παροργισμός

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

παρ-οργισμός, -οῦ, ὁ

(< παροργίζω), [in LXX: III Ki 15:30, IV Ki 23:26 (כַּעַס); IV Ki 19:3, Ne 9:18, 26 (נְאָצָה); Je 21:5 A (קֶצֶף)*;]

irritation ("distinguished from ὀργή as implying a less permanent state"; ICC, Eph., 140; and v. Tr., Syn., § xxxvii): Eph 4:26.†