Dictionary entry

πλούσιος

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

πλούσιος, -α, -ον

(< πλοῦτος), [in LXX chiefly for עָשִׁיר;]

rich, wealthy: Mt 27:57, Lk 12:1614:1216:1, 1918:2319:2. Substantively, ὁ π., Lk 16:21, 22, Ja 1:10, 11; οἱ π., Lk 6:2421:1, I Ti 6:17, Ja 2:65:1, Re 6:1513:16; anarth., a rich man, Mt 19:23, 24, Mk 10:2512:41, Lk 18:25. Metaph., of God, ἐν ἐλέει (= cl., c. gen., dat.), Eph 2:4; of Christ, II Co 8:9; of Christians, Re 2:93:17; ἐν πίστει, Ja 2:5.†