Dictionary entry

σπήλαιον

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

σπήλαιον, -ου, τό

[in LXX chiefly for מְעָרָה;]

a cave, cavern: Jo 11:38, He 11:38, He 6:15; σ. (EV, den) λῃστῶν (Je 7:11), Mt 21:13, Mk 11:17, Lk 19:46.†