σπουδή, -ῆς, ἡ
(< σπεύδω), [in LXX chiefly for בּהל, its parts and derivatives;]
1. haste, speed: μετὰ σ. (Wi 19:2), Mk 6:25, Lk 1:39.
2. zeal, diligence, earnestness: Ro 12:11, II Co 7:11, 128:7, 8; ἐν σ., Ro 12:8 (v. M, Pr, 104); seq. ὑπέρ, II Co 8:16; σπουδὴν ἐνδείκνυσθαι, He 6:11; σ. παρεισφέρειν, II Pe 1:5; πᾶσαν σ. ποιεῖσθαι, Ju 3 (v. MM, xxiii; M, Pr., 214; Deiss., BS, 361, 364).†