Dictionary entry

ὑετός

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

ὑετός, -οῦ, ὁ

(< ὕω, to rain), [in LXX chiefly for מָטָר,גֶּשֶׁם;]

rain: Ac 14:1728:2, He 6:7, Ja 5:18, Re 11:6; ὄψιμος (q.v.), sc. ὑ., Ja 5:7.†