** ἀγανακτέω, -ῶ (< ἄγαν, much, ἄχομαι, to grieve),
[in LXX: Wi 5:22, 12:27, Da TH Bel 28, IV Mac 4:21*;]
to be indignant: Mt 21:15, 26:8, Mk 10:14, 14:4; seq. περί, Mt 20:24, Mk 10:41; seq. ὅτι, Lk 13:14 (v. MM, VGT, s.v.).†
G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament with Strong's
** ἀγανακτέω, -ῶ (< ἄγαν, much, ἄχομαι, to grieve),
[in LXX: Wi 5:22, 12:27, Da TH Bel 28, IV Mac 4:21*;]
to be indignant: Mt 21:15, 26:8, Mk 10:14, 14:4; seq. περί, Mt 20:24, Mk 10:41; seq. ὅτι, Lk 13:14 (v. MM, VGT, s.v.).†