χρυσίον, -ου, τό
(dimin. of χρυσός, q.v.), [in LXX chiefly for זָהָב;]
a piece of gold, gold: I Co 3:12, He 9:4, I Pe 1:7, Re 3:1821:18, 21; of golden ornaments, I Ti 2:9 (WH, txt., RV), I Pe 3:3, Re 17:418:16 (WH, txt., R); of gold coin, money, Ac 3:620:33, I Pe 1:18.†