**† κυριακός, -ή, -όν
(< κύριος), [in LXX: κ. φωνή (Συριακή φ., R), II Mac 15:36 A*;]
1. as freq. in Inscr. (LS, s.v.; Deiss., BS, 217 f.), of the lord or master, imperial.
2. of the Lord (i.e. Christ): δεῖπνον, I Co 11:20; ἡμέρα, Re 1:10. (Cf. λόγια κ., Papias, Eus., HE, iii, 39, 1; γραφαὶ κ., Clem. Alex., etc; for eccl. usage, cf. Soph., Lex., s.v.)†