μεταβαίνω
Infl. fut. -βήσομαι
Infl. aor2 μετέβην
Infl. perf. μεταβέβηκα
I. "to pass over from one place to another", μετὰ δ᾽ ἄστρα βεβήκει (for μετεβεβήκει) the stars "had passed over" the meridian, Od.; μ. ἐς τὴν Ἀσίην Hdt.: "to go over to the other side", Aesch.
2. "to pass from one point to another", μετάβηθι "change thy theme", Od.; μεταβάντες "changing their course, turning round", Hdt.; μ. ἐκ μείζονος εἰς ἔλαττον Plat.
3. c. acc., μεταβὰς βίοτον "having passed to another" life, Eur.
II. Causal in aor1 μεταβῆσαι, "to carry over, to change", id=Eur.