πέμπτος
Alt. πέμπτος, η, ον
Etym. πέντε
I. "the fifth, oneself with four others", πέμπτος μετὰ τοῖσιν Od.; πέμπτος αὐτός Thuc.; π. σπιθαμή, i. e. 4 cubits and a span, Hdt.; τὸ πέμπτον μέρος "a fifth", Plat.
II. ἡ πέμπτη (sc. ἡμέρα) "the fifth day", Hes., Ar.