σύμβουλος
Alt. σύμ-βουλος, ὁ,
Etym. βουλή
"an adviser, counsellor", Hdt., Soph., etc.; as fem., Xen.:—c. gen. pers. one's "adviser", Aesch., etc.; also, ς. τινι Ar., etc.:—but c. gen. rei, ς. λόγου τοῦδέ μοι γένεσθε be my "counsellors in" this matter, Aesch.; also, περί or ὑπέρ τινος id=Aesch., Isocr.:— ξύμβουλός εἰμι ῀ συμβουλεύω, "to advise", c. inf., Aesch.