συνετός
Alt. συνετός, ή, όν
Etym. συνίημι
I. "intelligent, sagacious, wise", Lat. prudens, Hdt., Pind., etc.; τὸ συνετόν ῀ σύνεσις, Eur., Thuc.:—c. gen. rei, "intelligent in" a thing, ξυνετὸς πολέμου Eur.; also c. acc., τὰ οἰκτρὰ ξ. id=Eur.
II. pass. "intelligible", Theogn., Hdt., etc; act. and pass. senses conjoined, εὐξύνετος ξυνετοῖσι βοά Eur.
III. adv. -τῶς, "intelligently", id=Eur.
2. "intelligibly", Plut.