διάταγμα
diavtagma
diatagma
{dee-at'-ag-mah}
from 1299; an arrangement, i.e. (authoritative) edict:--commandment.
See G01299.
Strong's Greek Bible Dictionary
διάταγμα
diavtagma
diatagma
{dee-at'-ag-mah}
from 1299; an arrangement, i.e. (authoritative) edict:--commandment.
See G01299.