πραγματεῖαι
pragmatei'ai
pragmateia
{prag-mat-i'-ah}
from 4231; a transaction, i.e. negotiation:--affair.
See G04231.
Strong's Greek Bible Dictionary
πραγματεῖαι
pragmatei'ai
pragmateia
{prag-mat-i'-ah}
from 4231; a transaction, i.e. negotiation:--affair.
See G04231.