Es‐loin″ (?), v. t. [See Eloign.] To remove; to banish; to withdraw; to avoid; to eloign.
From worldly cares he did himself esloin. Spenser.
Webster's Dictionary 1913
Es‐loin″ (?), v. t. [See Eloign.] To remove; to banish; to withdraw; to avoid; to eloign.
From worldly cares he did himself esloin. Spenser.