Geck, v. t. [Cf. OD. ghecken, G. gecken. See Geck, n.]
1. To deride; to scorn; to mock.
2. To cheat; trick, or gull. Johnson.
Webster's Dictionary 1913
Geck, v. t. [Cf. OD. ghecken, G. gecken. See Geck, n.]
1. To deride; to scorn; to mock.
2. To cheat; trick, or gull. Johnson.