G02358

θριαμβεύω

Alt. θριαμβεύω,

Etym. θρίαμβος

I. "to triumph", Plut., etc.; θρ. ἀπό τινος or κατά τινος Lat. triumphare de aliquo, id=Plut.; also, θρ. τινά NTest.

II. "to lead in triumph", τινά Plut.