G02418

ἱερουργέω

Alt. ἱερουργέω,

Alt. φυτ. -ήσω

Etym. from ἱερουργός

"to perform sacred rites": c. acc., ἱερ. τὸ εὐαγγέλιον "to minister" the gospel, NTest.; so in Mid., ἱερουργίας ἱερουργεῖσθαι Plut.