συγκλείω
Infl. fut. -κλείσω
Infl. ionic -κληίω
Infl. fut. -κληίσω
Infl. attic ξυγ-κλῄω
Infl. fut. -κλῄσω
Infl. Pass., aor1 συνεκλείσθην
Infl. old attic ξυνεκλῄσθην
Infl. perf. συγκέκλειμαι
Infl. or -εισμαι
Infl. attic ξυνκέκλῃμαι,
Infl. ionic συνκεκλήιμαι
I. "to shut or coop up, hem in, enclose", Hdt.; ἐς τόπον Thuc.; ξυνέκλῃε διὰ μέσου "shut off and intercepted" them, id=Thuc.:— Pass., λίμνη συγκεκληιμένη οὔρεσι Hdt.; συγκεκλῃμένη "muffled", Eur.
2. "to set together to fight as in the lists", id=Eur.
II. "to shut close, to close", ὄμμα id=Eur.; τὰς πύλας Thuc.: absol., σύγκλειε "shut the doors", Ar.
III. ς. τὰς ἀσπίδας "to lock" their shields, Xen.: absol. "to close up" the ranks of an army, Thuc.: Pass., τὸ οὐ ξυγκλῃσθέν "the part that was" not "closed up", of a gap in the line, id=Thuc.
2. Pass. "to be well linked", Eur.