Dicionário

ἀπάτη

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

ἀπάτη, -ης, ἡ,

[in LXX: Ec 9:6א (no Heb. equiv.), Jth 9:3, 10, 13 16:8, IV Mac 18:8*;]

deceit, deceitfulness: Col 2:8; τοῦ πλούτου, Mt 13:22, Mk 4:19 (MM, VGT, s.v.); τῆς ἀδικίας, II Th 2:10; τῆς ἁμαρτίας, He 3:13; αἱ ἐπιθυμίαι τῆς ἀ., Eph 4:22. pl., ἀπάται (v. M, II Th. 2:10; NTD, 75; MM, VGT, s.v.): II Pe 2:13 (WH, mg., R., txt., ἐν ἀγάπαις).†