** παραμύθιον, -ου, τό
(< παραμυθέομαι), [in LXX: Wi 3:18*;]
1. an exhortation, persuasion, encouragement: Phl 2:1 (cf. Plat., Legg., vi, 773 E, al.; v. Lft. and ICC, Phl 2:1).
2. assuagement, abatement, hence, consolation (Wi 3:18, and freq. in cl.).†