πρεσβύτης, -ου prose form of πρέσβυς, q.v.,
[in LXX chiefly for זָקֵן, Ge 25:8, al.; also (= πρεσβευτής), II Ch 32:31 B1 (מֵלִיץ), I Mac 14:22 S, al. (v. Thackeray, Gr., 97);]
1. an old man: Lk 1:18, Tit 2:2, Phm 9 (R, txt., but v. infr.).
2. As in LXX, also = πρεσβευτής, an ambassador: Phm 9 (R, mg., v. Lft. and ICC, in l.).†