ἄμεμπτος
Etym. μέμφομαι
I. "not to be blamed, blameless", Eur., Dem.; ἄμεμπτος χρόνου "in regard of" time, Aesch.; ἀμεμφής Aesch.
2. of things, "perfect in its kind", Xen.; ἄμ. ἐκείνηι "without blame" to her, Plut.: comp. ἀμεμπτότερος, "less blameworthy", id=Plut.:—adv. -τως, "so as to merit no blame, right well", Soph., Xen.
II. act. "not blaming, content", ἀμεμφής Plut., ἄμεμπτόν τινα ποιεῖσθαι Xen.:—so adv., ἀμέμπτως δέχεσθαί τινα "without censure", id=Plut.