G02030

ἐπόπτης

Alt. ἐπόπτης, ου,

Etym. ἐπόψομαι, fut. of ἐφοράω

I. "an overseer, watcher", ἐπ. πόνων "a spectator", Aesch.; ἐπ. τῶν στρατηγουμένων Dem.

II. "one admitted to the highest mysteries", Plut.