προστάσσω
Infl. attic -ττω
Infl. fut. ξω
I. c. acc. pers.,
1. "to place or post at" a place, χωρεῖτε οἷ προστάσσομεν (sc. ὑμᾶς) Eur.:—Pass., προσταχθείς πύλαις Aesch., etc.
2. "to attach to, assign to", Hdt.; πρ. τινάς τινι "to assign" them "to" his command, Thuc.:—Pass., Ἰνδοὶ προσετετάχατο Φαρναζάθρῃ Hdt.
3. reversely, πρ. ἄρχοντα "to appoint" as commander over others, id=Hdt.
II. c. acc. rei, "to give as a command, prescribe, enjoin", ἔργον, πόνον πρ. τινί id=Hdt., etc.:—Pass., τοῖσι δὲ ἵππος προσετέτακτο to others "orders had been given" to supply cavalry, id=Hdt.; τὰ προσταχθέντα "orders given", id=Hdt.; τὸ προστεταγμένον id=Hdt.; τὰ προσταχθησόμενα "orders that will be given", Xen.:—absol., προσταχθέν μοι "the order having been given" me, Dem.
2. c. dat. pers. et inf. "to command, order" one to do, Hdt., etc.:—Pass., impers., προσετέτακτό τινι πρήσσειν id=Hdt.
3. c. acc. et inf., Eur.:—Pass. "to be ordered" to do, Hdt.: absol. "to receive orders", Thuc.