G04721

στέγη

Alt. στέγη, ἡ,

Etym. στέγω

I. "a roof", Lat. tectum, Hdt., Aesch., Xen., etc.

II. "a roofed place, a chamber, room", Hdt., Xen., etc.; ἑρκεῖος στ., of "a tent", Soph.; ἐκ κατώρυχος στέγη, of the grave, id=Soph.

2. often in pl., like Lat. tecta, a house, dwelling, Aesch.; κατὰ στέγας "at home", Soph.