στενός
Alt. στενός, ionicστεινός, ή, όν
Etym. στένω
I. "narrow, strait", Hdt., Eur., etc.; ἐν στενῷ, ionic στεινῷ, in a narrow compass, Hdt., Aesch.
2. as Subst., τὰ στενά "the straits", of a pass, Hdt.; of a sea, Thuc.; also, ἡ στενή "a narrow strip" of land, id=Thuc.
II. metaph. "narrow, close, confined", ἀπειληθῆναι ἐς στεινόν to be driven into "a corner", Hdt.; εἰς στ. καταστῆναι Dem.
2. "scanty, little, petty", Plat.—From old ionic forms στεινότερος, -ότατος, come irr. attic στενότερος, -ότατος: but reg. στενώτερος also occurs.