Be‐gnaw″ (�), v. t. [p. p.Begnawed (�), (R.)Begnawn (�).] [AS. begnagan; pref. be- + gnagan to gnaw.] To gnaw; to eat away; to corrode.
The worm of conscience still begnaw thy soul.
Shak.
Webster's Dictionary 1913
Be‐gnaw″ (�), v. t. [p. p.Begnawed (�), (R.)Begnawn (�).] [AS. begnagan; pref. be- + gnagan to gnaw.] To gnaw; to eat away; to corrode.
The worm of conscience still begnaw thy soul.
Shak.