Dicionário

Kemb

Webster's Dictionary 1913

Kemb (kĕm), v. t. [imp. & p. p.Kembed (kĕmd) or Kempt (kĕmt; 215); p. pr. & vb. n.Kembing.] [OE. kemben, AS. cemban, fr. camb comb.] To comb.

His longe hair was kembed behind his back. Chaucer.