παγίς, -ίδος, ἡ
(< πήγνυμι), [in LXX for פַּח, מוֹקֵשׁ, רֶשֶׁת, etc.;]
poët. (Aristoph., al.) and late for πάγη, a trap, snare; metaph. (as also in cl.): Lk 21:35, Ro 11:9(LXX), I Ti 3:76:9, II Ti 2:26.†
G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament
παγίς, -ίδος, ἡ
(< πήγνυμι), [in LXX for פַּח, מוֹקֵשׁ, רֶשֶׁת, etc.;]
poët. (Aristoph., al.) and late for πάγη, a trap, snare; metaph. (as also in cl.): Lk 21:35, Ro 11:9(LXX), I Ti 3:76:9, II Ti 2:26.†