Dictionary entry

πονηρία

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

πονηρία, -ας, ἡ

(< πονηρός), [in LXX chiefly for רָעָה;]

iniquity, wickedness: Mt 22:18, Lk 11:39, Ro 1:29, Eph 6:12; pl. (v. Bl., § 32, 6; WM, 220; Swete, Mk., 153), Mk 7:22, Ac 3:26; κακία καὶ π., I Co 5:8.†

SYN.: v.s. κακία.