Dictionary entry

σπαράσσω

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

σπαράσσω

[in LXX: II Ki 22:8 B (גּעשׁ hith.), Je 4:19 (המה) Da LXX 8:7 (שׁלךְ hi.), III Mac 4:6 *;]

1. to tear, rend, mangle.

2. to convulse: Mk 1:26 (v. Swete, in l.) Mk 9:26, Lk 9:39 (cf. συν-σπαράσσω).†