σπαταλάω

† σπαταλάω, -ῶ

(< σπατάλη, wantonness, luxury, Si 27:13 *), [in LXX: Ez 16:49 (שׁקט hi.), Si 21:15 *;]

to live riotously: I Ti 5:6, Ja 5:5 (Polyb.).†

SYN.: στρηνιάω, τρυφάω (v. Tr., Syn., § liv)