ἁπλοῦς, -ῆ, -οῦν
(contr. fr. -όος; < ἁ.- cop., πλόος), [in LXX: Pr 11:25*;]
simple, single: in a moral sense (DCG, ii, 628 f.), ἀφθαλμός, Mt 6:22, Lk 11:34. (In π. of a marriage dowry, v. MM, s.v.).†
SYN.: ἄδολος, ἄκακος, ἀκέραιος (Tr., Syn., § lvi; Cremer, 107, 639).