Dictionary entry

ἀνυπόκριτος

G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament

** ἀν-υπόκριτος, -ον

(< ἀ- neg., ὑποκρίνομαι), [in LXX: Wi 5:18 18:16*;]

unfeigned: Ro 12:9, II Co 6:6, I Ti 1:5, II Ti 1:5, Ja 3:17, I Pe 1:22 (Cremer, 380; MM, VGT, s.v.).†